czwartek, 18 grudnia 2008

O książce "Ku większej chwale Bożej” - wybór kazań ks. Waldemara Preissa

Słowo wstępne zamieszczone w książce „Ku większej chwale Bożej” - wybór kazań ks. Waldemara Preissa (seniora), której promocja odbyła się 13 grudnia 2008 r.

W bieżącym roku, 11 grudnia, przypada znamienna podwójna rocznica związana z osobą mojego Czcigodnego Ojca, śp. Księdza Seniora Waldemara Preissa: 100. rocznica urodzin i 35. rocznica śmierci. 11 grudnia 1973 roku – w dniu swoich 65. urodzin – po dłuższym okresie choroby i przebytej operacji, zmarł – nie doczekawszy emerytury – wieloletni Proboszcz Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Bydgoszczy (od 1932 r.) i pierwszy Senior Diecezji Wrocławskiej naszego Kościoła (w latach 1947-1952) – ks. Waldemar Preiss sen. Parafia bydgoska, w której tyle lat głosił Słowo Boże, postanowiła uczcić obie te rocznice wydaniem zbioru kazań ks. Waldemara Preissa, wygłoszonych w przeważającej mierze z ambony Kościoła Zbawiciela w Bydgoszczy. Twórczość kaznodziejska należała bez wątpienia do głównych dziedzin działalności duszpasterskiej mojego Ojca, który przez słuchaczy i czytelników Jego kazań uważany był za wybitnego i natchnionego kaznodzieję. Wiele z tych kazań ukazało się drukiem w naszych czasopismach ewangelickich: przed wojną w „Przeglądzie Ewangelickim”, redagowanym i wydawanym w Bydgoszczy przez ks. Preissa, – a po wojnie w „Strażnicy Ewangelicznej” i „Zwiastunie”. W niniejszym zbiorze pojawia się tylko jedno takie kazanie z 1936 r. (Wigilia Bożego Narodzenia, – zamieszczone w „Przeglądzie Ewangelickim”), a pozostałe kazania nigdzie dotąd nie były publikowane, lecz spisane zostały z zachowanych rękopisów mego Ojca, który wszystkie swoje kazania – zwykle w późnych godzinach wieczornych i nocnych – opracowywał w całości na piśmie. Z tej zachowanej, bogatej spuścizny kaznodziejskiej naszego Ojca, dokonaliśmy – wraz z moją starszą siostrą, Bożeną, wyboru kazań na wszystkie niedziele i święta roku kościelnego, a przy przepisywaniu tych kazań wytrwale nam pomagał mąż Bożeny, śp. Alfred Gaca.
Obecnie wydawany zbiór zawiera kazania na wszystkie święta roku kościelnego oraz na wybrane niedziele – od I Niedzieli w Adwencie do niedziel po Trójcy Świętej. Obejmuje on bardzo długi czasokres – od r. 1936 do r. 1971. Większość zamieszczonych tu kazań wygłoszona została w Kościele Zbawiciela w Bydgoszczy – jedynie cztery w Kościele Opatrzności Bożej we Wrocławiu w latach 1947-1952 (na zakończenie roku, niedzielę Laetare, Wielki Piątek i Niedzielę Wieczności). Trzeba pamiętać o tym, że kazania te nie były pisane z myślą o ich opublikowaniu drukiem, – stąd żywa ich forma, często bardziej zbliżona do słowa mówionego, niż pisanego. O tym świadczy również specyficzna interpunkcja, dostosowana do wymogów i temperamentu kaznodziei. Staraliśmy się tę formę i styl (również interpunkcję), z drobnymi tylko zmianami zachować, aby przybliżyć czytelnikowi nie tylko treść tych kazań, ale również osobę i postać mówcy, stojącego na kościelnej ambonie. Warto również zwrócić uwagę na bogactwo języka i niezwykły styl autora, co zapewne miało związek ze studiami polonistycznymi, które Ojciec mój odbywał na Uniwersytecie Warszawskim przed podjęciem studiów teologicznych. Najważniejsza jest jednak treść tych kazań! Są one zakorzenione w Piśmie Świętym i z niego czerpią swoją wymowę i moc. Nie chcą one świadczyć o niczym, czy nikim innym, jak tylko o Bogu w Trójcy Świętej jedynym. Ale „musi to być inny Bóg, niż ten przez nas wymyślony i pożądany, – to musi być niesamowicie prawdziwy Bóg, który za nas życie swe oddał,– który dla nas wydał Siebie na najstraszliwsze męki i na śmierć krzyżową… Oto – Bóg, – bezbrzeżna, niebosiężna, najwyższa miłość – do nas i dla nas! Przez takiego Boga być kochanym i w takiego Boga wierzyć – to stanowi o naszym człowieczeństwie!” (Kazanie na Niedzielę Palmową). Zamysłem i celem wszystkich kazań jest: prowadzić słuchacza (a także czytelnika) do wiary. Ale „wiara zwykle jest pewnym ryzykiem i wymaga czegoś z odwagi i bohaterstwa,– ale jest to ryzyko najpiękniejsze i śmiałość najwspanialsza – w sensie powiedzenia Marcina Lutra: „Wiara jest żywą, pełną ryzyka śmiałością ku łasce Bożej – i czyni człowieka mocnym i radosnym wobec Boga i wszelkiego stworzenia,– i taką mu daje pewność, że choćby tysiąc razy umierać miał – nie będzie się lękał, a ostoi się !” (Kazanie na I Adwent).

Na zakończenie chciałbym – w imieniu własnym i całej rodziny – wyrazić naszą radość, że kazania ks. Waldemara Preissa sen. ukażą się w druku, i serdecznie podziękować wszystkim, którzy przyczynili się do tego, – w pierwszym rzędzie Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Bydgoszczy i jej Proboszczowi ks. Markowi Loskotowi. Specjalne podziękowania kieruję pod adresem Pani Pastorowej Iwony Loskot, która włożyła wiele pracy i starań w przygotowanie tych kazań do druku. A wszystkim Szanownym Czytelnikom – tym, którzy pamiętają jeszcze mojego Ojca, i tym, którzy tylko o nim słyszeli – życzę głębokich przeżyć i wzruszeń przy lekturze kazań, które – zgodnie z intencją ich Autora służyć mają „ku większej chwale Bożej” – ad maiorem Dei gloriam!

Ks. Waldemar Preiss (junior)

Warszawa, w listopadzie 2008 r.


Zamówienia na książkę można składać na adres:
Parafia Ewangelicko-Augsburska
Wały Jagiellońskie 14
85-131 Bydgoszcz

E-mail:PEABydgoszcz@interia.pl
Tel. +48 52 37 32 622

Cena książki 15 zł plus koszty przesyłki.
Powyżej 5 egz. cena spada do 13 zł